Herkesin seviyormuş gibi yaptığı, ancak sevginin ne olduğunu pek az kimsenin bildiği bir zamanda yaşıyoruz. Belki de bütün zamanlar böyleydi. İmam Şafii'ye;  "O kadar insanla dostluk kurdum ki, ellerim dolu sanıyordum. Başıma bir bela geldiğinde, kimseye acımayan zamandan şiddetliydi, dostlarımın ihaneti" dedirten hangi duygularsa, Yüzyıllar önce yaşayan Hesiedos'a,  "sevme beni sözlerle, şuurlu ol, hem de... Okumaya Devam et →

Dün karne günü olması nedeniyle sosyal medyada ebeveynlerin karne sevinçlerini izliyoruz. Haklı ve gerçekten guzel duyguların oluşturduğu bir sevinç! Boy boy teşekkür, takdir, başarı, onur belgesi gibi belgeler paylaşılıyor. Veliler, öğretmenler ve çocuklar... Ellerinde bu süslü belgeler ile guzel karelerde, tebessüm eden yüzler, parlayan gözleri görüyoruz. Hemen hemen tanıdığım herkesin çocuğu, kardeşi, yeğeni, torunu olan... Okumaya Devam et →

Pazartesi gününe günaydın... Pazartesi sendorumu diye birşey yok aslında. Sevdiği bir iş ve huzurlu bir çalışma ortamına gidemeyen çalışanlar için haftanın ilk günü  vardır. Pazartesi bu insanlar için gercekten zordur. Yine aynı iş yerine gidecegim, yine aynı ortam ve o insanları göreceğim diyen insanlara zordur, Pazartesi... Sevdigi bir iş ve huzurlu bir çalışma ortamına sahip,... Okumaya Devam et →