Gerçekten de insanın, insanlara güvenemeyecek kadar hayal kırıklığı yaşadığı bir dönemi tanımlaması acı verici. Toplumun temeli, karşılıklı güven, destek ve dayanışma üzerine kurulmalıdır. İnsanlar birbirine inanmadığında, sosyal bağlar zayıflar ve yalnızlaşma, güvensizlik gibi olumsuz duygular artar.
İnsan, insan için vardır. Bu, varoluşumuzun bir parçasıdır ve birbirimize karşı sorumluluklarımızı yerine getirmekle şekillenir. Desteklemek, anlamak ve güven inşa etmek, toplumun daha sağlıklı ve huzurlu olmasını sağlar. Ancak bu bilinci kaybettiğimizde, hem bireysel hem de toplumsal anlamda büyük kayıplar yaşarız.
İnsanlar güvenin kırılganlığını bilerek daha dikkatli ve empatik davranmalı. Birinin güvenini kazanmak uzun zaman alır, ama yitirmek çok kolaydır. Bu yüzden birbirimizi anlamaya çalışarak, güven bağlarını güçlendirmek için çaba sarf etmeliyiz.
Ne kadar acı ki insanlar birbirine güvenmediklerinde, toplumun temel yapı taşları zedelenir. Güvensizlik arttıkça yalnızlık, kaygı ve korku gibi duygular topluma yayılır. Ama unutmamalıyız ki güven yeniden inşa edilebilir. Empati, dürüstlük ve sabır bu sürecin olmazsa olmazlarıdır. İnsanlar birbirini anlamaya, hataları kabul etmeye ve telafi etmeye istekli olduklarında, güven yeniden yeşerir.
Toplumsal barış güvenle başlar; gerçek anlamda bir toplum, bireylerinin birbirine inanarak, güvenerek, destek vererek var olabilir. Bu bilinci yeniden kazandığımızda, daha anlamlı ve derin insan ilişkileri kurabiliriz.
Ekrem Öztürk 
Yorum bırakın