İnsanın Bitmeyen İmtihanı

İnsanoğlu ne garip bir varlık…

Daha biri bitmeden bir başka derdin peşine düşüyor. Bir ömür; “olmadı, yetmedi, eksik kaldı” diyerek koşturup duruyor. Gençliğinde kendi yarınını düşünüyor, yaş aldıkça evladını, sonra torununu… Ölüme her gün biraz daha yaklaşırken bile yükü hafiflemiyor; aksine yüreği daha fazla insana yetmeye çalışıyor.

Belki de insanın en büyük imtihanı, dertlerinin hiç bitmeyeceğini kabullenip buna rağmen umudunu, merhametini ve şükrünü kaybetmeden yaşayabilmektir.

Bazen insanlığa gerçekten acıyorum… Çünkü ömür, çoğu zaman yaşamaya fırsat bulamadan, kaygılar arasında tükenip gidiyor.